Παθήσεις Οισοφάγου-Στομάχου

Καλοήθεις και κακοήθεις παθήσεις οισοφάγου και στομάχου

Previous Next

Σύνδρομο Mallory-Weiss

Το σύνδρομο Mallory-Weiss χαρακτηρίζεται από την πρόκληση επιμήκους βλεννογονικής ρήξης/εξέλκωσης/διάβρωσης στον κατώτερο οισοφάγο ή στον κεντρικό στόμαχο, συνεπεία βίαιης προσπάθειας εμέτου.

Το σύνδρομο Mallory-Weiss αναπτύσσεται συνήθως δευτεροπαθώς, συνεπεία αιφνίδιας αύξησης της ενδοκοιλιακής πίεσης όπως συμβαίνει σε προσπάθεια εμέτου, έντονο λόξυγγα, προσπάθεια για αφόδευση ή άρση βάρους, επιληπτικούς σπασμούς, τυφλό κοιλιακό τραύμα, χορήγηση καθαρτικών ως προετοιμασία για κολονοσκόπηση ή κατά τη διάρκεια γαστροσκόπησης.

 

Αποδεδειγμένους προδιαθετικούς παράγοντες για την πρόκληση του συνδρόμου Mallory-Weiss αποτελούν:

(i) η παρουσία κατ’ επολίσθησην διαφραγματοκήλης (λόγω της αυξημένης βαθμίδωσης πίεσης που αναπτύσσεται στο εσωτερικό της κήλης σε σύγκριση με τον υπόλοιπο στόμαχο),

(ii) ο αλκοολισμός (λόγω των συχνών εμέτων) και

(iii) η μεγάλη ηλικία (λόγω ευπάθειας του ατροφικού γαστρικού βλεννογόνου που παρατηρείται σε αυτές τις ηλικίες).

Το σύνδρομο εκδηλώνεται ως αιμορραγία ανωτέρου πεπτικού και μπορεί να συνοδεύεται από διαξιφιστικό άλγος επιγαστρίου ή μεσοπλάτιας χώρας. Η απώλεια αίματος είναι συνήθως μικρή και αυτοπεριοριζόμενη. Εντούτοις έχουν περιγραφεί, περιπτώσεις μαζικής αιμορραγίας, που οδηγούν σε αιμοδυναμική αστάθεια, απαιτούν μεταγγίσεις αίματος για την επίτευξη αιμοδυναμικής σταθερότητας και μπορεί να οδηγήσουν στο θάνατο εαν δεν αντιμετωπισθούν. Υποτροπή της αιμορραγίας παρατηρείται εντός των πρώτων 24 ωρών.

Η διάγνωση τίθεται ενδοσκοπικά. Η γαστροσκόπηση αποκαλύπτει μονήρη (αν και στο 25% μπορεί να είναι πολλαπλές), επιμήκη, ερυθρή ρωγμή του βλεννογόνου της καρδιο-οισοφαγικής συμβολής, η οποία αφορά ολόκληρο το πάχος του βλεννογόνου και επεκτείνεται μέχρι τη υποκείμενη μυική στιβάδα, η οποία μερικές φορές μπορεί να καλύπτεται από θρόμβο. Ο παρακείμενος βλεννογόνος είναι φυσιολογικός και αυτό συμβάλλει στη διαφορική διάγνωση από άλλες διαβρωτικές καταστάσεις (πχ. οισοφαγίτιδα). Η ρωγμή επουλώνεται αυτόματα εντός 48 ωρών.

Θεραπεία. Αν και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων η αιμορραγία σταματά από μόνη της χωρίς να απαιτηθεί θεραπευτικός χειρισμός, εαν αυτή συνεχίζεται επιβάλλεται η προσπάθεια ενδοσκοπικής αιμόστασης με υποβλεννογόνια έγχυση αδρεναλίνης, καυτηριασμό με μονοπολική ή διπολική διαθερμία, τοποθέτηση clip, περιβρογχισμό, ή αιμόσταση με Argon.

Ασθενείς χαμηλού κινδύνου (απουσία πυλαίας υπέρτασης ή/και διαταραχών της πήξης) για υποτροπή της αιμορραγίας, θα πρέπει να νοσηλεύονται για 24 ώρες.

Ασθενείς υψηλού κλινικού (παρουσία πυλαίας υπέρτασης ή/και διαταραχών της πήξης) ή ενδοσκοπικού κινδύνου (παρουσία ορατού αγγείου, παρουσία πρόσφατου ερυθρόυ θρόμβου), θα πρέπει να νοσηλεύονται για 48 ώρες.

Κάθε ασθενής που υποβλήθηκε σε ενδοσκοπική αιμόσταση θα πρέπει να νοσηλεύεται για 48 ώρες.

Σε περιπτώσεις εμμένουσας αιμορραγίας μπορούν να εφαρμοσθούν η ενδοφλέβια συστηματική χορήγηση βαζοπρεσσίνης, η τοποθέτηση σωλήνα Sengstaken-Blakemore και ο αγγειογραφικός εμβολισμός.

Χειρουργική παρέμβαση θα απαιτηθεί σε μη ελεγχόμενη αιμορραγία και συνίσταται σε απλή συρραφή ή απολίνωση του αιμορραγούντος αγγείου.

watermark smallΓια περισσότερες πληροφορίες και υπεύθυνη ενημέρωση επικοινωνήστε με τον κο Όθωνα Μιχαήλ, Γενικό Χειρουργό, Διευθυντή Χειρουργικής Κλινικής Ιατρικού Παλαιού Φαλήρου και Υπεύθυνο Τμήματος Ορθοπρωκτικής Χειρουργικής, Τηλ.: 2109520070, 6944435931 | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | http://www.omichail.gr

Menu