Χοληφόρα - Πάγκρεας

Επιπλοκές οξείας παγκρεατίτιδας

Η οξεία παγκρεατίτιδα ανάλογα με τη βαρύτητα των επιπλοκών της διακρίνεται σε :
 
- ήπια ή οιδηματώδη μορφή
- σε σοβαρή ή νεκρωτική μορφή

Η ήπια μορφή της οξείας παγκρεατίτιδας αφορά το 80% των περιπτώσεων, και απαιτεί συντηρητική θεραπεία. Για να χαρακτηριστεί η νόσος ως νεκρωτική πρέπει να εμφανίζει πολυοργανική ανεπάρκεια, και μία από τις ακόλουθες επιπλοκές : νέκρωση, μόλυνση, ή παγκρεατική ψευδοκύστη.

Η τοπική ενεργοποίηση των παγκρεατικών ενζύμων αποδίδεται είτε σε κοινή εκβολή του χοληδόχου με τον παγκρεατικό πόρο, είτε σε απόφραξη του παγκρεατικού πόρου.

Οι κυριότερες αιτίες που προκαλούν απόφραξη του παγκρεατικού πόρου είναι η εξωτερική πίεση, η λιθίαση του χοληδόχου πόρου και ο σπασμός του σφιγκτήρα, ενώ η αύξηση της διαπερατότητας του παγκρεατικού πόρου προκαλείται συχνότερα από τη λήψη οινοπνεύματος, από τα χολικά άλατα, και από την υπερασβεστιαιμία.

Οι συστηματικές επιπλοκές είναι συνοπτικά οι ακόλουθες:

1. Πνευμονικές (πλευρίτιδα, ατελεκτασία, ARDS)
2. Καταπληξία (αποδίδεται σε υποογκαιμία λόγω απώλειας υγρών τοπικά και εντός του εντέρου)
3. Καρδιακές (περικαρδίτιδα)
4. Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη
5. Γαστρεντερικές (έλκος, γαστρίτις, ενδοπεριτοναική αιμορραγία λόγω σχηματισμού ψευδοανευρυσμάτων, θρόμβωση πυλαίας)
6. Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
7. Μεταβολικές (υπασβεστιαιμία, υπολευκωματιναιμία, υπερτριγλυκεριδιναιμία)
8. Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (εμβολές λίπους, τύφλωση)
9. Νέκρωση λίπους
10. Λοιμώξεις (οξεία χολαγγειίτιδα, απόστημα)


Οι τοπικές επιπλοκές της οξείας παγκρεατίτιδας οι οποίες παρουσιάζουν και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τον χειρουργό είναι οι ακόλουθες :

1. Νέκρωση. H παγκρεατική νέκρωση διακρίνεται σε μη φλεγμονώδη και φλεγμονώδη και εμφανίζεται τις πρώτες 4 ημέρες ενώ η περιχαράκωσή της διαρκεί 2-3 εβδομάδες. Η φλεγμονώδης νέκρωση πιστοποιείται από τη παρουσία αέρα στη CT και από τη θετική καλλιέργεια σε διαδερμική παρακέντηση
2. Απόστημα. Το παγκρεατικό απόστημα εμφανίζεται τη 3η-4η εβδομάδα, είναι περιγεγραμμένη συλλογή που περιβάλλεται με κάψα και η ενδεδειγμένη θεραπευτική αντιμετώπιση είναι η παροχέτευση.
3. Ψευδοκύστη. Η παγκρεατική ψευδοκύστη είναι περιγεγραμμένη συλλογή υγρού με αυξημένες τιμές παγκρεατικών ενζύμων. Περιβάλλεται από τοίχωμα που δεν καλύπτεται από επιθήλιο και είναι δυνατό να εντοπίζεται ενδο- ή περι- παγκρεατικά. Οι επιπλοκές της παγκρεατικής ψευδοκύστης είναι η φλεγμονή, η διαπύηση και η ρήξη, ενώ η θεραπευτική αντιμετώπιση είναι είτε συντηρητική (25-40% απορροφάται), είτε χειρουργική, είτε η κατευθυνόμενη διαδερμική και η ενδοσκοπική παροχέτευση.
4. Ασκίτης
5. Ενδοπεροτοναική αιμορραγία
6. Θρόμβωση πυλαίας ή σπληνικής φλέβας
7. Έμφρακτο εντέρου
8. Αποφρακτικός ίκτερος


Η αξονική τομογραφία είναι μέχρι σήμερα η εξέταση εκλογής για την κατάδειξη της βαρύτητας και των επιπλοκών της οξείας παγκρεατίτιδας

H απόφαση χειρουργικής επέμβασης για την οξεία παγκρεατίτιδα είναι : «Η ανάπτυξη ή επιμονή πολυοργανικής ανεπάρκειας ή συστηματικών σημείων φλεγμονής μετά 72h εντατικής υποστηρικτικής θεραπείας». Μεγάλες όμως σειρές έχουν αποδείξει ότι, η πραγματοποίηση της χειρουργικής επέμβασης μετά τη 3η εβδομάδα αυξάνει τη επιβίωση και έχει συσχετιστεί με στατιστικά σημαντικά χαμηλότερη θνητότητα.

watermark smallΓια περισσότερες πληροφορίες και υπεύθυνη ενημέρωση επικοινωνήστε με τον κο Όθωνα Μιχαήλ, Γενικό Χειρουργό, Διευθυντή Χειρουργικής Κλινικής Ιατρικού Παλαιού Φαλήρου και Υπεύθυνο Τμήματος Ορθοπρωκτικής Χειρουργικής, Τηλ.: 2109520070, 6944435931 | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | http://www.omichail.gr

Menu